|
Siedzibą muzeum (oddziału Muzeum Nadwiślańskiego) jest zespół budowli: zamek oraz dwór z budynkami gospodarczymi. Zbiory, to ponad 1000 eksponatow z dziedziny sztuk pięknych, rzem. artystycznego, archeologii, historii i etnografii. Zamek bastejowy wzniesiony na pocz. XVI w. i rozbudowywany do XVIII w. był siedzibą rodów Firlejów, Tarłów i Lubomirskich. Z jego budową związani są wybitni architekci i rzeźbiarze: Santi Gucci Fiorentino, Giovanni Battista Falconi, i Tylman z Gameren. W odrestaurowanych wnętrzach prezentowana jest ekspozycja prowadzonych przez wiele lat wyników badań archeologicznych, projektów rewaloryzacji, modeli zamku z trzech faz jego budowy i rozbudowy. Do zwiedzania dostępne są; dziedziniec, krużganki i tarasy widokowe na pradolinę Wisły oraz Dom Północny z wystawą "Historia zamku". |
|
 23-400 Biłgoraj, Nadstawna 32, tel. 84 686-04-84, godziny otwarcia i ceny biletów,
Ten adres email do muzeum jest ukrywany
, www W 1976 roku została otwarta Zagroda Sitarska, najlepiej zachowany zespół budynków reprezentujących tradycyjną zabudowę mieszczańską XIX wiecznego Biłgoraja. W oparciu o Zagrodę Sitarską prezentowane jest najbardziej charakterystyczne dla m. Biłgoraja - sitarstwo, będące w XVIII i XIX wieku głównym źródłem utrzymania jego mieszkańców. Zespół drewnianych zabudowań tworzących Zagrodę składa się z: domu mieszkalnego z roku 1810, o konstrukcji węgłowej przykrytego dachem gontowym, czterospadowym z gankiem od frontu o jednospadowym daszku wspartym na czterech słupach; budynków gospodarczych położonych w podwórzu; drewutni; spichlerza dwukomorowego; wozowni - wiaty; budynku inwentarskiego, z pomieszczeniami dla cieląt, koni, krów i trzody, w których aktualnie prezentowane są tradycyjne rzemiosła regionu biłgorajskiego (bednarstwo, kołodziejstwo, wyrów gontów, garncarstwo i olejarstwo). |
|
|
Muzeum jest obecnie jedną z bogatszych, wielodziałowych placówek w Polsce (ogółem ponad 157 tys. eksponatów). W siedzibie głównej gromadzi i eksponuje zabytki z zakresu archeologii, etnografii, militariów i sztuki. Unikatowe w skali europejskiej, mające około 5 tys. lat, plastyczne przedstawienie pary zwierząt w zaprzęgu odkryte w Krężnicy Jarej, skarb surowca i wyrobów bursztynowych z Basonii - jedno z największych znanych dotychczas z terenu Europy znalezisk z gotowymi wyrobami bursztyniarskimi datowany na 1 poł. V wieku n.e. Zbiór dworskiego malarstwa m.in. portret króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w stroju koronacyjnym i portret prymasa Michała Poniatowskiego z warsztatu M. Bacciarellego, XIX-wieczne pejzaże Józefa Chełmońskiego, płótna historyczne Jana Matejki, obrazy najwybitniejszych malarzy Młodej Polski. |
|
|
Na obszarze o powierzchni 2,71 ha znajduje się 17 obiektów. Osobny, wyodrębniony teren tworzy skansen. W jego sąsiedztwie usytuowany jest dworek mieszczański przeniesiony z Gorlic, na miejsce już nie istniejącego, osiemnastowiecznego dworku szlacheckiego. Naprzeciwko dworku wznosi się szesnastowieczny dwór obronny- dawna siedziba rodu Gładyszów. W Skansenie prezentowane są głównie pojedyncze obiekty, „wyjęte” z większych zespołów. Plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje docelowo 27 obiektów. Aktualnie na terenie znajduje się 14 obiektów: chałupa z Moszczenicy, dwa budynki gospodarcze ze Stróżnej (obora i stodoła), wolno stojąca stodoła plebańska z Zagórzan z końca XVIII w. kurna chałupa z Siar, olejarnia z Gródka, kuźnia, chałupa z Szymbarku, chałupa z Gródka, a także przykłady małej architektury wiejskiej. Wszystkie niemal obiekty są oryginalne, zostały rozebrane w macierzystej wsi, przeniesione do skansenu. |
|
 Fot. Mtths 05-085 Kampinos, Granica, tel. 22 725 01 23, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, wwwW osadzie Granica, w Kampinoskim Parku Narodowym, znajduje się puszczański skansen. Skansen został utworzony w 1984 roku, w oparciu o istniejące obiekty zabytkowe (zespół zabudowań Nadleśnictwa Kampinos z 1919 roku). Wystawa budownictwa puszczańskiego, w skład którego wchodzą trzy zagrody (dwie kryte strzechą a jedna gontem) prezentuje zanikłe drewniane budownictwo ludowe Puszczy Kampinoskiej. Zagrody nazwane zostały od ostatnich właścicieli budynków mieszkalnych zagrodami Widymajera, Wiejckiej i Połcia. Zagroda „Widymajera”, prezentuje gospodarstwo zamożnego chłopa, typowe dla terenu Równiny Łowicko-Błońskiej. Zagroda druga, „Wiejckiej”, jest przykładem średniozamożnego gospodarstwa, typowego dla budownictwa ludowego tego terenu. Trzecia zagroda, „Połcia”, umiejscowiona jest oddzielnie, w strefie zaplecza usługowego skansenu. |
|
|
